Misja IBP

Misją IBP jest szerzenie idei, rozwijanie technologii i tworzenie narzędzi projektowych w zakresie budownictwa pasywnego, jako środka umożliwiającego rozwiązanie wielu problemów natury ekonomicznej, technicznej, ekologicznej i społecznej.

Zasada zrównoważonego rozwoju, o której w polityce światowej mówi się ostatnio tak często, stawia przed współczesnymi inżynierami nowe zadania, z których najważniejszym jest zapewnienie równych szans rozwoju następnym pokoleniom. Jedno z głównych miejsc w strategii zrównoważonego rozwoju Polski, Unii Europejskiej, bądź każdego innego kraju, stanowi energetyka. Światowe zasoby paliw stopniowo się wyczerpują, cena ropy i gazu, które są podstawowymi surowcami energetycznymi rośnie, a bezpieczeństwo dostaw jest raz po raz zakłócane przez konflikty polityczne w rejonie Bliskiego Wschodu. Spalanie paliw kopalnych wiąże się także z emisją gazów cieplarnianych i pogorszeniem stanu środowiska. Świadomi tych problemów sternicy polityki światowej podpisali w 1999 roku Protokół z Kyoto, który zobowiązuje sygnatariuszy do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych.

W efekcie podejmowane są w Polsce i na świecie działania zmierzające do racjonalizacji wykorzystania energii, zastosowania jej odnawialnych źródeł i wdrażania nowych, wysokoefektywnych technologii, co umożliwi poprawę stanu środowiska i ograniczenie zależności od dostawców paliw. Jednym z rezultatów tych działań, spełniającym jednocześnie wszystkie kryteria są budynki pasywne.

W literaturze często wykorzystywane jest pojęcie budynku pasywnego przy jednoczesnym braku wyczerpującego, inżynierskiego opracowania tematu. Tymczasem minimalizacja zapotrzebowania na energię do ogrzewania pomieszczeń w budynkach pasywnych stawia nowe zadania przed techniką grzewczą i wentylacją. Rozwiązania tego problemu mają bezpośredni wpływ na planowanie budynku jako całości ze szczególnym uwzględnieniem modelowania zjawisk fizycznych. W krajach rozwiniętych egzystuje od lat pojęcie projektowania kompleksowego, obejmującego sposób myślenia i budowania, który łączy architekturę, inżynierię budowlaną, technikę sanitarną oraz instalacje w obrębie budynku w jedną całość. Tylko całościowe uwzględnienie powyższych tematów i zrozumienie związków przyczynowo skutkowych między nimi może pomóc przy zaprojektowaniu domu pasywnego o minimalnym zapotrzebowaniu na energię.

W literaturze często wykorzystywane jest pojęcie budynku pasywnego przy jednoczesnym braku wyczerpującego, inżynierskiego opracowania tematu. Tymczasem minimalizacja zapotrzebowania na energię do ogrzewania pomieszczeń w budynkach pasywnych stawia nowe zadania przed techniką grzewczą i wentylacją. Rozwiązania tego problemu mają bezpośredni wpływ na planowanie budynku jako całości ze szczególnym uwzględnieniem modelowania zjawisk fizycznych. W krajach rozwiniętych egzystuje od lat pojęcie projektowania kompleksowego, obejmującego sposób myślenia i budowania, który łączy architekturę, inżynierię budowlaną, technikę sanitarną oraz instalacje w obrębie budynku w jedną całość. Tylko całościowe uwzględnienie powyższych tematów i zrozumienie związków przyczynowo skutkowych między nimi może pomóc przy zaprojektowaniu domu pasywnego o minimalnym zapotrzebowaniu na energię.

Barierami rozwoju budownictwa pasywnego w warunkach mechanizmów rynkowych są brak dostatecznej informacji dla potencjalnych inwestorów, brak odpowiedniej jakości doradztwa inżynierskiego i w końcu, ze względu na jednostkowy charakter rozwiązań technicznych, często zbyt wysoka ich cena. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że układ cen za urządzenia i usługi poprawiające efektywność energetyczną, w stosunku do cen energii zmienia się na korzyść inwestorów. Zwiększa się także efektywność technologii energooszczędnych. Rządy wielu krajów coraz częściej wspierają takie inwestycje odpowiednimi narzędziami.